ستریماید Cetrimide
مقدمه:
یکی از مواد ضدعفونی کننده می باشد که به طور گسترده ای برای ضدعفونی و پانسمان زخم ها به کار می رود.
فرمول شیمیاییC17H38BrN:
اسامی تجاری: cetavlon ساولن
خواص ظاهری: پودری سفید تا کرمی است که جریان آزادی دارد که دارای بوی ضعیف اما مشخص و طعمی تلخ و صابونی است.
میزان محلولیت در حلال های مختلف
آب
|
آب جوش
|
اتانول
|
ایزوپروپیل الکل
|
پروپیلن گلیکول
|
گلیسیرین
|
کلروفرم
|
روغن ها
|
محلول
|
محلول
|
محلول
|
محلول
|
کمی محلول
|
کمی محلول
|
محلول
|
-
|
خصوصیات فیزیکی و شیمیایی:
· نقطه ذوب : 245 درجه ی سانتی گراد
· غلظت ایجاد کننده میسل: 3.08 mmol/kg
· وزن مولکولی 336.39:
· دانسیته 1.1328:
· Flash point :93.333 درجه سانتی گراد
موارد مصرف و مقدار مصرف( در داروسازی و آرایشی بهداشتی و صنایع غذایی)
یک آمونیوم کواترنری است که در فرمولاسیون های دارویی و آرایشی به عنوان یک ضدباکتری و نگه دارنده استفاده می شود. همچنین ممکن است در فرمولاسیون قطره های چشمی به عنوان یک سورفکتانت کاتیونی استفاده شود. از نظر درمانی از ستریماید در غلظت نسبتا بالایی استفاده می شود. معمولا در غلظت 0.1-1.0% در محلول های آبی به عنوان یک ضدعفونی کننده موضعی برای پوست، سوختگی و زخم استفاده می شود. در غلظت 1-3% در شامپو به عنوان ضدشوره استفاده می شود. همچنین این ماده به عنوان تمیز کننده در سطوح سخت به کار می رود. فعالیت ضد باکتری خوبی در برابر گونه های گرم مثبت دارد اما فعالیت کمتری نسبت به گونه های گرم منفی دارد به خصوص گونه ی سودوموناس آیروژینوزا.
ستریماید در مقادیر pH خنثی یا کمی قلیایی موثرتر است و فعالیت آن در بازه ی اسیدی کاهش پیدا می کند. فعالیت این ماده در حضور الکل ها بسیار افزایش می یابد. ستریماید فعالیت ضد قارچی متغیری دارد و در برابر برخی ویروس ها موثر می باشد. و در برابر هاگ های باکتریایی غیرفعال می باشد.
سمیت و عوارض:
تحریک موضعی پوست و واکنش های حساسیتی. بلع دارو خطرناک است.
ترکیبات آمونیوم می تواند باعث تهوع، استفراغ و فلج عضله شود.
محلول های آن ممکن است باعث آسیب مری و نکروز آن شوند.
ناسازگاری:
با صابون ها، سورفکتانت های آنیونی، غلظت های بالای ترکیبات سورفکتانت های غیریونی، بنتونیت، ید، فنیل جیوه نیترات، هیدروکسیدهای قلیایی و رنگ های اسیدی ناسازگار است.
و محلول های آبی آن با فلزها واکنش می دهند.
در صورت مصرف خوراکی می تواند باعث تهوع و استفراغ و فلج عضله شود و محلول ها ممکن است باعث آسیب مری و نکروز شوند.
نکات مهم در حین کار و مصرف این ماده:
به صورت خوراکی از این ماده نباید استفاده شود زیرا سبب آسیب به سیستم اعصاب مرکزی می شود.
شرایط نگهداری:
این ماده در حالت خشک و همچنین در حالت شیمیایی پایدار است.
محلول آبی ممکن است با اتوکلاو استریل شود.
مواد بالک باید در فضای سربسته در محیط سرد و خشک نگه داری شوند.