این راهنمای تخصصی بر اساس آخرین به‌روزرسانی‌های مرجع UpToDate تدوین شده و اطلاعات ضروری برای تجویز و مصرف ایمن بتامتازون موضعی را در بر می‌گیرد.

اطلاعات کلی:
· دسته فارماکولوژیک: کورتیکواستروئید موضعی
· اصل کلیدی دوزاژ: دوز بر اساس شدت بیماری و پاسخ بیمار تنظیم می‌شود. همواره از کمترین دوز مؤثر و برای کوتاه‌ترین مدت زمان ممکن استفاده کنید تا از سرکوب محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال (
HPA) جلوگیری شود. با کنترل بیماری، درمان باید قطع گردد.

مقدار مصرف در بزرگسالان:
دوز زیر بر اساس شکل دارویی و نوع استر بتامتازون متفاوت است.

شکل دارویی و نوع استر

رژیم دوزاژ پیشنهادی

کرم/پماد (دی‌پروپیونات ۰.۰۵٪)

یک بار در روز. در صورت نیاز می‌توان به دو بار در روز افزایش داد.

کرم/پماد (والرات ۰.۱٪)

۱ تا ۳ بار در روز. برنامه‌های یک یا دو بار در روز معمولاً مؤثر هستند.

لوسیون (دی‌پروپیونات ۰.۰۵٪)

چند قطره، دو بار در روز.

لوسیون (والرات ۰.۱٪)

چند قطره، دو بار در روز. در موارد مقاوم ممکن است دوز افزایش یابد. پس از بهبود، می‌توان به یک بار در روز کاهش داد.


توجه: هیچ تنظیم دوز خاصی برای نارسایی کلیه یا نارسایی کبدی در برچسب دارو ذکر نشده است.

نحوه مصرف صحیح:
· فرآورده را به مقدار کم فقط روی مناطق آسیب‌دیده پوست بمالید.
· استفاده ممنوع: روی پوست زخمی، عفونی یا دارای ترشح (مگر با دستور پزشک)، صورت، کشاله ران، زیر بغل یا ناحیه پوشک (برای فرآورده‌های با قدرت بسیار بالا).
· پانسمان انسدادی: به طور کلی توصیه نمی‌شود.
· هشدار: این فرآورده برای مصرف خوراکی، چشمی یا داخل واژینال نیست.

موارد مصرف (اندیکاسیون):
· درماتوز: بهبود تظاهرات التهابی و خارش در بیماری‌های پوستی پاسخ‌دهنده به کورتیکواستروئید.
· درماتوزهای پوست سر (فوم): تسکین التهاب و خارش در درماتوزهای مربوط به پوست سر.

عوارض جانبی ناخواسته:

درجه شیوع

دسته‌بندی

عوارض مشاهده‌شده

>۱۰٪

موضعی

واکنش‌های محل استفاده (۲٪ تا ۴۴٪) شامل سوزش و خارش (اکثراً خفیف).

۱٪ تا ۱۰٪

سیستم عصبی

گزگز (پارستزی) در محل استفاده (۲٪).

 

درماتولوژیک

آتروفی پوست (کودکان: ۱۰٪)، برآمدگی آکنه (۲٪)، ریزش مو (۲٪)، خارش (۲٪)، درماتیت (<۱٪).

 

چشمی

ورم ملتحمه (۲٪).

فرکانس نامشخص

غدد درون‌ریز

سرکوب محور (می‌تواند به بحران آدرنال منجر شود).


موارد منع مصرف مطلق:
· حساسیت به بتامتازون، سایر کورتیکواستروئیدها یا هر جزء از فرمولاسیون.
· عفونت‌های درمان‌نشده باکتریایی، سل یا قارچی پوست.
· بیماری‌های ویروسی پوست (مانند هرپس سیمپلکس یا آبله مرغان).

هشدارها و اقدامات احتیاطی کلیدی:

موضوع

توضیح و اقدام لازم

سرکوب آدرنال

ممکن است باعث سرکوب محور HPA یا سندرم کوشینگ شود، به‌ویژه در کودکان یا با مصرف طولانی‌مدت/دوز بالا.

درماتیت تماسی

در صورت بروز تحریک یا عدم بهبودی، مصرف را قطع و درمان مناسب را آغاز کنید.

سرکوب ایمنی

خطر عفونت‌های ثانویه را افزایش می‌دهد، عفونت‌های ویروسی را تشدید می‌کند و پاسخ به واکسن را محدود می‌سازد. برای درمان هرپس چشمی استفاده نشود.

جذب سیستمیک

جذب از طریق پوست ممکن است باعث افزایش قند خون یا علائم کوشینگ شود. این جذب با پانسمان انسدادی، سطح وسیع مصرف، پوست آسیب‌دیده و مصرف طولانی‌مدت به شدت افزایش می‌یابد.

جمعیت اطفال

کودکان جذب بیشتری دارند و مستعد عوارض سیستمیک هستند. از فرآورده‌های با قدرت بسیار بالا در بیماران زیر ۱۳ سال اجتناب کنید. رشد کودک باید تحت نظر باشد.


نکته قطع درمان: درمان باید به تدریج و با کاهش دفعات مصرف یا جایگزینی با استروئید ضعیف‌تر قطع شود.

تداخلات دارویی مهم (گزیده):

داروی متقابل

ماهیت تداخل

سطح اقدام

آلدسلوکین

ممکن است اثر ضدسرطانی آن را کاهش دهد.

X(اجتناب)

 

سریتینیب

ممکن است اثر افزایش قند خون آن را تشدید کند.

C (نظارت)

 

دفراسیروکس

ممکن است خطر زخم یا خونریزی گوارشی را افزایش دهد.

C (نظارت)

 

هیالورونیداز

ممکن است اثر آن را کاهش دهد و نیاز به دوز بالاتر باشد.

D (تغییر درمان)

 

کورتیکورلین

ممکن است اثر آن را کاهش دهد.

C (نظارت)

ریتودرین

ممکن است اثر سمی آن را افزایش دهد.

 


فارماکوکینتیک:
· جذب: از طریق پوست صورت می‌گیرد و به عواملی مانند یکپارچگی پوست، فرمولاسیون، سن بیمار و استفاده از پانسمان انسدادی بستگی دارد. جذب در نوزادان و خردسالان بیشتر است.
· متابولیسم: کبدی.
· دفع: از طریق ادرار و صفرا.

منبع:
UpToDate. Betamethasone (Topical): Drug Information.