فرمولاسیون محلول ترکیبی اریترومایسین2% + بتامتازون:
لیست مواد اولیه (برای ساخت ۱۰۰ میلیلیتر محلول):
· اریترومایسین(پودر): ........................ ۲ گرم
· لوسیون بتامتازون(۰.۰۵٪ - ۰.۱٪): ........ ۱ عدد (معادل ۲۰ میلیلیتر)
· الکل ۷۰٪ (اتانول): ........................ به مقدار لازم تا ۱۰۰ میلیلیتر
روش ساخت گامبهگام:
1. حل کردن اریترومایسین: ابتدا ۲ گرم پودر اریترومایسین را در یک ظرف مناسب وزن کرده و ۷۳ میلیلیتر اتانول ۹۶٪ به آن اضافه کنید. هم بزنید تا اریترومایسین به طور کامل حل شود.
2. اضافه کردن لوسیون بتامتازون: یک عدد لوسیون بتامتازون (معادل ۲۰ میلیلیتر) را به محلول بالا اضافه کرده و کاملاً مخلوط کنید.
3. تکمیل حجم: در نهایت، با افزودن آب مقطر، حجم نهایی محلول را به ۱۰۰ میلیلیتر برسانید و هم بزنید تا یکنواخت شود.
حجم نهایی فرآورده: ۱۰۰ میلیلیتر
هشدارهای مهم:
· قابلیت اشتعال: این محلول حاوی الکل است و قابل اشتعال میباشد. دور از گرما، شعله و جرقه نگهداری و استفاده شود.
· توجه ویژه به بتامتازون: این فرمولاسیون حاوی یک کورتیکواستروئید قوی (بتامتازون) است. مصرف بیرویه، طولانیمدت یا روی سطح وسیعی از پوست میتواند عوارض سیستمیک جدی ایجاد کند.
مکانیسم اثر و مورد مصرف:
· مکانیسم ترکیبی: این فرمولاسیون اثر ضد باکتریایی علیه C. acnes (اریترومایسین) را با اثر ضد التهاب، ضد خارش و وازوکانستریکشن قوی (بتامتازون) ترکیب میکند.
· کاربرد اصلی: کنترل موقت و کوتاهمدت آکنههای التهابی شدید یا ضایعات پوستی بسیار ملتهب که به درمانهای معمول پاسخ نمیدهند. تکدرمانی با آنتیبیوتیک موضعی برای آکنه توصیه نمیشود.
نحوه مصرف صحیح و محدودیتها:
· روش مصرف: مقدار بسیار کمی (یک لایه نازک) از محلول را دو بار در روز (صبح و شب) روی پوست کاملاً تمیز و خشک شده بمالید.
· مدت درمان: حداکثر مدت درمان ۳ ماه است. پاسخ درمانی ممکن است ۶ تا ۸ هفته طول بکشد.
· تعدیل دوز: در صورت بروز تحریک پوستی، میتوان مصرف را به یک بار در روز کاهش داد.
· توقف مصرف: در صورت عدم بهبود پس از ۶-۸ هفته، یا بدتر شدن علائم، مصرف باید قطع شود.
· نواحی ممنوعه: از تماس با چشم، بینی، دهان، نواحی مخاطی و پوست آسیبدیده یا تراشیده شده جداً خودداری شود.
عوارض جانبی احتمالی:
عوارض مرتبط با اریترومایسین (موضعی):
· شایع: خشکی پوست، پوستهریزی، اریتم (قرمزی)، سوزش و خارش موضعی.
· کمشایع: حساسیت پوستی، کهیر.
عوارض مرتبط با بتامتازون (موضعی):
· در محل مصرف: سوزش، خارش، گزگز، آتروفی پوست، برآمدگی آکنه، آلوپسی و درماتیت.
· سیستمیک (با مصرف طولانی/وسیع): سرکوب محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال، سندرم کوشینگ، هیپرگلیسمی.
این عوارض در کودکان و در صورت استفاده با پانسمان انسدادی شایعتر است.
موارد منع مصرف و احتیاطهای ویژه:
· مطلق: حساسیت به اریترومایسین، بتامتازون یا هر جزء فرمولاسیون.
· برای بتامتازون: عفونتهای پوستی فعال (باکتریایی، قارچی، ویروسی مانند هرپس یا آبله مرغان، سل)، روزاسه، آکنه ولگاریس، درماتیت اطراف دهان یا خارش بدون التهاب.
· هشدارهای جدی:
· سرکوب آدرنال و سیستم ایمنی: ممکن است با استفاده طولانیمدت رخ دهد.
· پوشانیدن عفونت: کورتیکواستروئید میتواند علائم عفونت را مخفی کند.
· مقاومت باکتریایی: استفاده از اریترومایسین به تنهایی میتواند منجر به ایجاد مقاومت باکتریایی شود. طبق راهنمای AAD، بهتر است همراه با سایر درمانها (مثل بنزوئیل پراکسید یا رتینوئیدها) استفاده شود.
تداخلات دارویی مهم:
· اجتناب: از استفاده همزمان با کلیندامایسین موضعی (به دلیل تقابل و کاهش اثر) پرهیز شود.
· احتیاط: استفاده همزمان با ایزوترتینوئین موضعی ممکن است خطر تحریک پوستی را افزایش دهد.
· هشدار عمومی: از استفاده همزمان با محصولات لایهبردار، اسکراب یا الکلهای قوی خودداری شود، زیرا خطر تحریک تجمعی پوست را بالا میبرد.
شرایط نگهداری:
محلول را در ظرف دربسته، دور از نور و حرارت مستقیم نگهداری کنید. با توجه به حضور الکل، دور از شعله و جرقه قرار گیرد.
منبع:
[Online]. Available: Marion, DW. Diaphragmatic pacing. In: UpToDate, Post TW (Ed), UpToDate, Waltham, MA. (Accessed on November 25, 2013.).