زانتان گام یک پلی‌ساکارید طبیعی و پرکاربرد است که از طریق فرآیند تخمیر میکروبی تولید می‌شود. در صنعت داروسازی به عنوان یک مواد کمکی (excipient) چندمنظوره برای کنترل ویسکوزیته، تثبیت و افزایش حجم مورد استفاده قرار می‌گیرد.

اطلاعات پایه و شناسه‌ها:
· نام رایج: زانتان گام (
Xanthan Gum)
· اسامی تجاری/سایر نام‌ها:
Corn Sugar Gum, E415, Xantural, Grindsted, Keldent, Keltrol
· فرمول شیمیایی:
C₃₅H₄₉O₂₉
· خواص ظاهری: پودر سفید رنگ، بدون بو، با ذرات ریز و قابلیت جریان‌پذیری مناسب

خصوصیات فیزیکی و شیمیایی کلیدی:

خصوصیت

مقدار / شرح

نقطه ذوب

۲۷۰ درجه سانتی‌گراد

وزن مولکولی

حدود ۱۰ (میلیون) دالتون

دانسیته

۱.۴ - ۱.۶ گرم بر سانتی‌مترمکعب

نقطه اشتعال

جامد غیرقابل اشتعال

ویسکوزیته معمول

۱۲۰۰ تا ۱۶۰۰ میلی‌پاسکال‌ثانیه


حلالیت در حلال‌های مختلف:
این جدول به انتخاب حلال مناسب کمک می‌کند.

حلال

وضعیت حلالیت

آب (سرد یا گرم)

محلول (حلال اصلی)

اتانول و اتر

تا حدی محلول

ایزوپروپیل الکل

نامحلول

پروپیلن گلیکول

نامحلول

گلیسیرین

نامحلول

کلروفرم

نامحلول

روغن‌ها

نامحلول


کاربردهای اصلی در داروسازی و صنایع مرتبط:
زانتان گام به دلیل غیرسمی بودن و سازگاری با طیف وسیعی از مواد، در فرمولاسیون‌های خوراکی و موضعی کاربرد دارد:
· عامل سوسپانسیون‌کننده و تثبیت‌کننده: در ساخت سوسپانسیون‌های خوراکی (مانند شربت‌های آنتی‌بیوتیک) برای جلوگیری از ته‌نشینی ذرات.
· عامل ویسکوزیته‌دهنده و تشکیل ژل: ایجاد بافت مناسب در ژل‌های موضعی، قطره‌های چشمی (برای افزایش زمان ماندگاری روی قرنیه) و فرمولاسیون‌های آرایشی.
· عامل اتصال‌دهنده (
Binder) و کنترل رهش: در تولید قرص‌ها (به ویژه قرص‌های با رهش کنترل‌شده یا شناور) و به عنوان بخشی از سیستم‌های دارورسانی هدفمند (مثل حامل برای پروتئین‌ها یا دارورسانی به کولون).

ویژگی مهم:
محلول‌های زانتان گام رفتار شبه‌پلاستیک دارند؛ یعنی ویسکوزیته با اعمال تنش برشی (مانند همزدن) کاهش می‌یابد و با توقف آن بلافاصله بازمی‌گردد.

ملاحظات ایمنی و سمیت:
· به طور کلی در مقادیر مورد استفاده در فرمولاسیون‌ها غیرسمی و غیرتحریک‌کننده (برای پوست و چشم) در نظر گرفته می‌شود.
· مصرف روزانه قابل قبول (
ADI): توسط سازمان بهداشت جهانی (WHO) حداکثر ۱۰ میلی‌گرم بر کیلوگرم وزن بدن تعیین شده است.
· مطالعات طولانی‌مدت روی حیوانات (موش و سگ) حتی با دوزهای بالا (۱۰۰۰ میلی‌گرم/کیلوگرم/روز) نیز عوارض جانبی قابل توجهی نشان نداده است.

ناسازگاری‌های مهم در فرمولاسیون:
شناخت ناسازگاری‌ها برای طراحی یک فرمول پایدار حیاتی است.

دسته مواد ناسازگار

اثر و اقدام پیشنهادی

مواد کاتیونی (سورفکتانت‌ها، پلیمرها، نگهدارنده‌ها)

رسوب دادن (به دلیل ماهیت آنیونی زانتان). از ترکیب اجتناب کنید.

یون‌های فلزی چندظرفیتی (مانند کلسیم) در محیط قلیایی

ممکن است ایجاد ژل یا رسوب کند. با افزودنی‌هایی مثل گلوکوهپتونات می‌توان مهارش کرد.

بورات‌ها (حتی در غلظت‌های پایین <300 ppm)

باعث ژل شدن می‌شوند. کنترل pH (<5) یا افزودن سوربیتول/مانیتول می‌تواند کمک‌کننده باشد.

برخی پلیمرهای طبیعی (صمغ گوار، سراتونیا)

ممکن است ویسکوزیته را بسیار افزایش دهند یا منجر به ژل شوند.

مواد اکسیدکننده، برخی پوشش‌های قرص، CMC سدیم خشک

گزارش ناسازگاری وجود دارد.

 

حلال‌های آلی (استون، الکل) در غلظت >60%

ممکن است باعث رسوب یا ژل شدن شوند.

 

نکته سازگاری:
با اکثر اسیدها، بازها و نمک‌ها (تا ۳۰
٪) سازگار است و ویسکوزیته آن در حضور نمک معمولاً تغییر چندانی نمی‌کند.

نکات مهم در کار و مصرف:
· روش حل کردن: برای جلوگیری از تشکیل کلوخه، پودر را به آرامی و در حین همزدن شدید به آب سرد اضافه کنید. می‌توان آن را ابتدا با یک پودر خشک دیگر (مانند شکر) یا با گلیسیرین/الکل مخلوط کرد.
· احتیاط‌های شغلی: رعایت اصول پایه، استفاده از دستکش و محافظ چشم توصیه می‌شود.

شرایط نگهداری:
· پودر: باید در ظرف دربسته، در جای خشک و خنک نگهداری شود.
· محلول آبی: در محدوده
pH بین ۴ تا ۱۰ و دمای ۱۰ تا ۶۰ درجه سانتی‌گراد پایدارترین حالت را دارد. ویسکوزیته محلول‌های رقیق (<۱٪) ممکن است در دمای بالاتر از محیط کاهش یابد. این ماده در برابر انجماد و ذوب متعدد نیز پایدار است.

منابع:
·
Handbook of Pharmaceutical Excipients.