سدیم تیوسولفات یک ترکیب معدنی با فرمول Na₂S₂O₃ است که در داروسازی معمولاً به صورت پنتاهیدرات (۵ آبه) مورد استفاده قرار می‌گیرد. این ماده به دلیل واکنش‌پذیری و خواص شیمیایی خاص خود، کاربردهای متنوع و مهمی در حوزه سلامت دارد.

اطلاعات پایه و خواص فیزیکوشیمیایی:

کاربردهای اصلی در داروسازی و پزشکی:
۱. نقش در فرمولاسیون دارویی: آنتی‌اکسیدان
· در برخی فرمولاسیون‌های تزریقی یا موضعی به عنوان عامل کاهنده و آنتی‌اکسیدان برای افزایش پایداری داروها استفاده می‌شود.
۲. درمان موضعی عفونت‌های قارچی پوست:
· یکی از کاربردهای رایج آن، تهیه محلول موضعی (معمولاً ۲۵٪) برای درمان کچلی رنگارنگ (Tinea versicolor یا Pityriasis versicolor) است.
· گاهی در ترکیب با عوامل کراتولیتیک مانند اسید سالیسیلیک برای اثربخشی بیشتر فرموله می‌شود.
۳. آنتی‌دوت (پادزهر) در مسمومیت‌های حاد:
· یک آنتی‌دوت استاندارد و نجات‌بخش در مسمومیت با سیانید (مانند استنشاق دود آتش‌سوزی یا بلع) محسوب می‌شود.
· مکانیسم: با سیانید واکنش داده و آن را به تیوسیانات بی‌خطرتر تبدیل می‌کند که به سرعت از طریق کلیه‌ها دفع می‌شود.

نکات حیاتی، ناسازگاری‌ها و هشدارها:
برای کاربرد ایمن و مؤثر، توجه به این موارد ضروری است:

شرایط نگهداری:
این ماده باید در ظرف کاملاً دربسته، در محیط خشک، خنک و با تهویه مناسب نگهداری شود. دور از اسیدها و منابع حرارتی قرار گیرد تا از تجزیه و واکنش‌های ناخواسته جلوگیری شود.