منیزیم کلراید (Magnesium Chloride)
مقدمه:
کلرید منیزیم (MgCl2) یک ترکیب یونی بسیار محلول است که اهداف مختلفی در داروهای ترکیبی و کاربردهای بالینی دارد. خواص منحصر به فرد آن، آن را برای استفاده در فرمولاسیون های دارویی، به ویژه برای بالا بردن سطوح منیزیم در بیماران، مناسب می کند.
ترکیب شیمیایی
کلرید منیزیم از یک یون منیزیم و دو یون کلرید تشکیل شده است که یک ماده بی رنگ و رقیق را تشکیل می دهد که به راحتی رطوبت هوا را جذب می کند. این در اشکال بی آب و هیدراته موجود است که فرم هگزا هیدرات (MgCl2·6H2O) به دلیل حلالیت بالای آن در آب رایج ترین در کاربردهای پزشکی است.
موارد استفاده در ترکیب
پر کردن الکترولیت: کلرید منیزیم اغلب برای تجویز داخل وریدی (IV) برای درمان یا جلوگیری از کمبود منیزیم استفاده میشود.
درمان های مکمل: اغلب با ترکیبات دیگر مانند گلوکونات کلسیم و کمپلکس ویتامین B ترکیب می شود تا اثرات درمانی را افزایش دهد.
کاربردهای موضعی:کلرید منیزیم را میتوان به محصولات موضعی مانند روغنها و لوسیونها نیز تبدیل کرد که میتوانند مستقیماً روی پوست برای جذب موضعی استفاده شوند. این روش برای آرامش عضلانی و کاهش درد کمک کننده است.
خواص ظاهری: پودر کریستالی با قطعات کوچک و نازک بی رنگ و بدون بو است که تمایل زیادی به جذب آب و انحلال دارد.
نقطه ذوب: نقطه ذوب برای فرم بدون آب 712 درجه سانتی گراد و برای فرم آب دار 118 درجه سانتی گراد است که هم زمان تخریب هم می شود. این ترکیب در صورتی که سریع گرم شود نیز با تخریب همراه است.
حلالیت: هر یک گرم منیزم کلراید در 0/6 میلی لیتر آب و 0/3 میلی لیتر آب در حال جوش حل می شود. محلول های آبی این ماده خنثی هستند.
نکته: این ماده به فرم بدون آب و 6 آبه (هگزاهیدرات) وجود دارد که فرم 6 آبه آن رایج تر است. در دمای 100 درجه سانتی گراد آب و در دمای 110 درجه سانتی گراد مقداری اسید کلریدریک (HCL) از دست میدهد.
موارد مصرف و کاربرد در فرمولاسیون: به عنوان مسهل و به عنوان مکمل منیزیم در برخی انواع کمبود منیزیم کاربرد دارد.
پایداری و نگهداری: کلرید منیزیم به عنوان یک ماده جاذب رطوبت باید در ظروف دربسته نگهداری شود تا از جذب رطوبت جلوگیری شود که می تواند بر پایداری و کارایی آن تأثیر بگذارد.