آنترالین (Anthralin)

مقدمه:

سایر نام های متداول: دیترانول، سیگنولین

خواص ظاهری: پودر، کریستال های قهوه ای مایل به زرد، بدون بو و بی طعم است.

نقطه ذوب: در دمای 176 تا 181 درجه سانتی گراد ذوب می شود.

حلالیت: کم محلول در الکل و استیک اسید، نسبتا نامحلول در آب و محلول در استون است.

نکته: آنترالین یک تولیدکننده رادیکال آزاد است که سبب آپوپتوز سلولی در کراتینوسیت ها می شود بنابراین بسیار سمی است و در تمام مراحل کار با این ماده باید حفاظت های لازم از جمله استفاده از دستکش و ماسک و در صورت امکان کار زیر هود شیمیایی رعایت شود.

موارد مصرف و کاربرد در فرمولاسیون: در درمان پسوریازیس و نیز طاسی آره آتا کاربرد دارد.

ناسازگاری با سایر مواد و محیط کار: آنترالین در محیط آبی ناپایدار است و در مجاورت دمای بالا، اکسیژن و فلزات تخریب آن تسریع می شود. در فرمولاسیون های ترکیبی برای افزایش پایداری، سالیسیلیک اسید و اسکوربیک اسید به فرآورده افزوده می شود. افزودن سیتریک اسید، بنزوئیک اسید مندلیک اسید، تارتاریک اسید، مانیتول و متیونین اثری روی پایداری بیشتر آنترالین نداشته است. غلظت های بالاتر آنترالین در فرآورده های ترکیبی پایداری بیشتری نسبت به غلظت های پایین تر دارد.

شرایط نگهداری: آنترالین باید در ظروف دربسته و جای خنک (بین 8 تا 15 درجه سانتی گراد) و به دور از نور قرار گیرد.